از تو می پرسه جوابش را می دهی در یک جمله
صدایش را بالا می برد تا نشنود یا شاید تا نگویی
تلخندی که به لب دارد و تو آن را حتی از آن طرف سیم های مخابراتی هم می توانی ببینی:"خوب آره هرکسی عقیده ای داره ، همه چیزمون ظاهری شده"
می خوای دوباره جواب بدی بی اعتنا به این جمله که برای تو "توجیه فرار" نام گرفته ، و باز او صدایش را بلندتر می کند و تلخندش را تلخ تر که "بیخیال"
و تو هم بیخیال می شوی ، اصرار برگفتن نمی کنی می گویی "آره بیخیال" می بوسیش ، پایان مکالمه و باز می گویی بیخیال
تنها که می شوی اما....
پس اگر گفتیم بیخیال این سردی چیست که تمام وجودت را گرفته، تمام مکالمه دوباره زنده می شود ، هی به خود می گویی بیخیال اما مگر این فکر لعنتی بیخیال می شود
هی به آن پر و بال می دهد و مدام پیش مرغ غصه دانه می ریزد
چه آشوبی به پا می شود از بالا و پایین پریدن این مرغ سیاه
چاره ای نیست دور می نشینی و جدال فکر و دلت را تماشا می کنی ، چه راه هایی که پیش روی هم نمی گذارند تا آن مرغ زبون را آرام کنند
و مدام تو را از این شانه  به آن شانه می چرخانند
سرانجام نبرد پایان می پذیرد ، مرغ بیچاره دست از تکاپو بر می دارد و گوشه ای چنبره می زند و به همه اعضا آتش بس اعلام می کند
نتیجه کارزار از مرکز به سخنگو  مخابره می شود:"صدای حق به بلندی سکوت است و برای دلی که از لحن سرد ، سوز تمسخر، دیده نشدن و شنیده نشدن سوخته مرهمی جز صبر یافت نشد بخواب که خواب رویای فراموشی هاست"
خواب را دریابم
که در آن دولت خاموشی هاست
من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها می بینم
و ندایی که به من می گوید :"گرچه شب تاریک است دل قوی دار، سحر نزدیک است"

چرا هیچ نیروی هلال احمری دل ما را از زیر آوار در نمی آورد؟ پس چه شد کمک های بشردوستانه؟؟؟

چرا رنگ پستهامون تیره است؟
اگر آن پدری بودیم که باید هرماه 27 میلیون بابت کودک خود هزینه می کردیم تا فلان آنزیم در خونش تولید شود تا رشد کند پست هایمان چه رنگی می شد؟
چرا تا لبخند هست تلخند؟
لبخند بزنیم به هستی تا خدا بداند که او را می بینیم ، آنچه را که داده و نداده می بینیم
در ازای همه حسرت هایمام - آنچه نداریم و دوست داشتیم و داریم که می داشتیم و داشته باشیم - نداشته هایی داریم که هیچ گاه دوست نداریم داشته باشیم

گاه می اندیشم

خبر مرگ مرا با تو چه كس می گوید ؟

آن زمان كه خبر مرگ مرا

از كسی می شنوی ، روی تو را

كاشكی می دیدم

شانه بالازدنت را

بی قید

و تكان دادن دستت كه

مهم نیست زیاد

و تكان دادن سر را كه

عجیب !عاقبت مرد ؟

افسوس

کاشکی می دیدم

رفتن به مدرسه

رفتن به دانشگاه

رفتن به دنیای کار و شاغل شدن

رفتن از خونه ای به خونه دیگه

رفتن از خونه - و مقصد هرکجا که باشد -

رفتن به دنیای ابدی

.....

اینا قسمتهایی از رفتن هایی که تا حالا تجربه کردم یا نکردم

و هرکدومشون به نوعی و به دلیلی واسم سخت بودن و هستن

چرا ؟؟؟؟

بعضی وقتها  ترک کردن آدم هایی در پشت رفتن دلیل این نخواستن و گاهی ....

گاهی با خودم فکر می کنم  بعد مرگم چی میشه

چه کسایی و چه اندازه ناراحت میشن؟

اصلا چه طور از خبر مرگم با خبر میشن؟ چی می گن؟

ممکن چه چیزی باعث دلتنگیشون بشه؟

از چی من یاد می کنن؟

.......

مهم نیست جواب این سوالا چی باشه مهم اینه که خوب یا بد بودن برایند جواب ها  تمامش به خود ما بستگی داره

اینکه چقدر بقیه از تو یاد می کنن به اندازه مهر و محبت اونا نیست به اندازه تاثیر گذاری توست

و برایند جواب های من .........؟؟؟؟؟؟؟

دارم اسباب کشی می کنم

هوالمحبوب نتیجه حرفه ام بود

اما همه عشقم

و نوشتن برای خویشتن و هرگز به امید خواننده ای نبودم بر دلنوشته هایم

دوستش دارم و باز هم برای خودم با او درددل می کنم

و اما مقصد جدید

که تلاشی است برای بازگشتن به روزگار نوشتن و تمرینی بر دل کندن

http://yestonext.blogfa.com/

داشتم کتاب "پس از تشییع جنازه-آگاتا کریستی " می خوندم یک جا پوارو میگه:"کمتر کسی هست که بدونه واقعا چی می خواد"

حقیقتا تمام مشکلات اکثر ما همینه، نمیدونیم چی می خوایم

خوش به حال اونایی که می دونن

و من چندروز حسابی درگیر این ندونستنمم،و وقتی درگیرش میشی چه اوضاعت به هم میریزه، میدونی کی درگیرش میشی؟

وقتی باید یک تصمیم مهم بگیری و نمیتونی بعد می فهمی نتونستنت از روی ندونستنته

بعضی وقتا فکر می کنم خدا داره بهم میخنده چون می دونه تهش چی میشه و به استرس و حال خرابی من میخنده اون وقت حسابی لجم میگیره

اما یاد من و تو باشه اونی که باید بدونه میدونه دیگه چه غصه

اما یاد من و تو باشه طناب زندگیمون تو دست اونیه که باید باشه پس چه غصه

همچون همه ساله در روزهایی كه زائران حرم امن الهی در كعبه ردای احرام بر تن می‌كنند و حدیث شریف حضرت رسول اكرم را در بیان شأن حضرت علی علیه‌الاسلام كه او را برای امت اسلام به مانند كعبه معرفی كرد به صورت عملی تفسیر می‌كنند. حاجیان حرم عشق نیز خود را به پابوسی آقا و مولایشان حضرت علی بن موسی‌الرضا(ع) می‌رسانند تا وجود نازنین هشتمین خورشید فروزنده عالم امكان را طواف كنند و در زیر گنبد طلاییش دستان خود را بر ضریح مطهرش گره بزنند و به مصداق آیه شریفه «صراط الذین انعمت علیهم» از خوان با بركت ولایت كه همان نعمت كامل الهی است بهره ببرند.

رسول خدا(ص) در شأن مقام و منزلت سلطان خراسان حضرت شمس‌الشموس علی بن موسی‌الرضا(ع) فرمود: «به زودی پاره تن من در زمین خراسان دفن می‌شود. هر غمناك و محزونی كه او را زیارت كند، بدون شك خداوند غم و اندوه او را برطرف می‌كند و هر گنهكاری كه او را زیارت كند، بدون شك خداوند گناهان او را می‌آمرزد».

همچنین خود امام رضا(ع) هم فرموده‌اند: «هر كه مرا با این دوری قبر و غربت زیارت كند، در روز قیامت در سه جا نزد او می‌آیم تا او را از هول و هراس‌های وحشتناك رهایی بخشم: هنگامی كه نامه‌های اعمال نیكوكاران در دست راست و نامه‌های اعمال بدكاران در دست چپ آنان پرواز كند، نزد صراط، و نزد میزان و ترازوی اعمال».

تنها روزی كه در طول سال به روز زیارتی مخصوص حضرت امام رضا(ع) مشهور است روز 23 ذیقعده هر سال است كه بنا به روایتی سالروز شهادت آن امام همام نیز هست و این روز امسال مصادف شده است با روز 20 آبان‌ماه تا در آن روز دل‌های عاشق خود را به زیر گنبد طلایی آن حضرت برسانند و امامشان را زیارت كنند

و به راستی چه رموزی نهفته است در روز دهوالارض كه در آن روز زمین از زیر كعبه آشكار شد و گسترش پیدا كرد درباره روز دهو‌الارض روایت شده است كه در این روز كره زمین یك پارچه از خورشید جدا شده است و در مذهب و آئین ما این روز، روز مخصوص زیارتی حضرت شمس‌الشموس است روز زیارتی امامی كه در این سال، زمین و خورشید در گردش خود طی قرن‌ها، میلاد حضرت ثامن‌الحجج را با روز 8/8/88 یكی كرده بودند.

زمین دور كدامین شمس گشته است، كه روز و ماه و سالش مست گشته است گمانم آیه‏هایی از ظهور است، طلوع عشق هشت هشت گشته است.

خداوند بی نهایت است و لا مکان و بی زمان

اما به قدر فهم تو کوچک می شود

و به قدر نیاز تو فرود می آید

و به قدر آرزوی تو گسترده می شود

و به قدر ایمان تو کارگشا می گردد

ملاصدرا

یک توپ بسکتبال تو دست من تقریباً 19 دلار می ارزه .
یک توپ بسکتبال تو دست مایکل جوردن تقریباً 33 میلیون دلار می ارزه.
بستگی داره تو دست کی باشه .

خداجون

تو تنها دوست من بمون

سلام

سلام

 سلام

سلام به همه دخترا روزمون مبارک

مردا که نتونستن تحمل کنن روز مادر باشه روز پدر نباشه هرطور بود خودشون جا کردن

اما پسرا همچنان در تلاشن

توی پست قبلی گفتم:"اگه نمی دونستین"، "فهمیده باشین"

بعد از ارسال یک لحظه از خودم پرسیدم "چه کسانی؟؟؟"

امروز که دوباره به وبلاگم سر زدم و نوشتم - اونم به صورت انفجاری - تمام پستهای قبلیم رو هم خوندم

هربار که می خونمشون لذت مضاعفی رو حس می کنم اصلا فکر می کنم دارم وبلاگ یکی دیگه و زیر و رو می کنم

اگه تا حالا نمی دونستین "خود گویی و خود خندی عجب مرد هنرمندی" مصداق چیه حالا باید خوب فهمیده باشین